Osmanlı
devletinin kuruluş yıllarında yaşıyan evliyânın büyüklerinden. İsmi,
Seyyid Muhammed bin İbrâhim Atâ olup, lakabı Bektâş’tır. Horasan’ın
Nişâbur şehrinde 680 (m. 1281) senesinde doğdu. Hacı Bektâş-ı Velî’nin
nesebi Hazreti Ali’ye dayanır. 738 (m. 1338) senesinde Kırşehir’e yakın
bir yerde vefât etti. Vefâtı hakkında başka rivâyetler de vardır.
Türbesinin bulunduğu kasabaya sonradan Hacı Bektaş ismi verildi.
Bektâş-ı
Velî, daha çocukken ilim öğrenmesi için ailesi tarafından Şeyh Lokmân-ı
Perende’ye teslim edildi. Lokmân-ı Perende, Ahmed-i Yesevî
hazretlerinin halîfelerinden olup, zâhir ve bâtın ilimlerinde çok
derinleşmiş idi. Bektâş-ı Velî’nin daha çocukken birçok kerâmetleri
görüldü. Birgün Lokmân-ı Perende onun yanına girdiği zaman, odayı nûr
ile dolu görünce şaşırdı. Bektâş-ı Velî’nin iki yanında, Kur’ân-ı kerîm
okuyan iki nûrânî zât duruyor idi. Lokmân-ı Perende onun yanına girince,
bunlar kayboldu. Lokmân-ı Perende, Bektâş-ı Velî’ye onların kim
olduğunu sordu. O da; “Birisi Server-i âlem efendimiz ( aleyhisselâm ),
diğeri ise Hazreti Ali idi” dedi.

